Εργαστήριο πειραματικής γραφής

Το 2016 παρακολούθησα το εργαστήριο πειραματικής γραφής, Texτλab, της Δήμητρας Ιωάννου. Ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον σεμινάριο, με θεωρία και ασκήσεις, με Μαλαρμέ, Απολλιναίρ, Ζορζ Περέκ και concrete poetry

(όπ ως …. αυ τήπουεπιτρέπει σ τοσχ έδιοναπαρέμ βει στο κείμενο)

Με Αργεντίνους Noigandres και με τον αγαπημένο μου Αμερικανό λογοτέχνη, Kenneth Patchen, που ενσωμάτωνε σχέδιο και χρώμα στη γραφή του.

Ήταν ένα σεμινάριο που μας έμαθε να προσεγγίζουμε το κείμενο με διαφορετικούς τρόπους: ως κάτι ατομικό αλλά και ως κάτι ομαδικό, ως περιεχόμενο ή ως εικόνα (με ιερογλυφικά, ιδεογράμματα, οπτικά εφέ και τυπογραφικές παρεμβάσεις), ως φορέα νοήματος ή απονοηματοδότησης. Στο πλαίσιο του εργαστηρίου ήρθα σε επαφή με αυτό που λέμε «συνεργατικό κείμενο».

Μερικά χρόνια αργότερα δημιουργήσαμε με φίλους ένα τέτοιο συνεργατικό κείμενο, με 20 ιστορίες γραμμένες από 20 διαφορετικά άτομα. Οι συμμετέχοντες μπορούσαν να διαβάσουν μόνο το αμέσως προηγούμενο από το δικό τους κείμενο. Έτσι βγήκε μια αλλοπρόσαλλη ιστορία με πολλές ανατροπές, πολυτασική, ημερολογιακή, ερωτική και νουάρ.

Το κείμενο εικονογραφήθηκε, σελιδοποιήθηκε και εκδόθηκε (από την εικαστική ομάδα του «Δρυοκολάπτη») σε 22 αντίτυπα, ένα για κάθε συμμετέχοντα και δύο για αρχείο.