Βενετία της τέχνης

Βενετσιάνικες φιγούρες από τα παλιά…
Στιγμιότυπο από τη μεγάλη έκθεση για τον Anish Kapoor (2022) που παρουσιάστηκε ταυτόχρονα στην Gallerie dell’Accademia και το Palazzo Manfrin.
Η Małgorzata Mirga-Tas, πολωνικής και Ρομά καταγωγής, εκπροσώπησε την Πολωνία στην Μπιενάλε Βενετίας 2022 με την εγκατάσταση “Re-enchanting the World: Homecoming”. Οι μάσκες στα πρόσωπα των επισκεπτών μαρτυρούν ότι η Covid-19 ήταν ακόμη στις ζωές μας.
To αρχιτεκτονικό απόθεμα της Βενετίας είναι ανεπανάληπτο, με ψηλά πέτρινα παλάτσι χτισμένα μεταξύ 10ου και 18ου αι. Απόγονοι Ιταλών ευγενών συνηθίζουν να μένουν σε ένα μέρος του παλατιού που κληρονόμησαν ή αγόρασαν και το υπόλοιπο να το νοικιάζουν (κάτι τέτοιο συμβαίνει με την οικογένεια του κόμη Giberto Arrivabene Valenti Gonzaga που μένει σε κάποιες πτέρυγες του Palazzo Papadopoli, ενώ στις υπόλοιπες στεγάζεται το ξενοδοχείο Aman Venice).
“The Postman Cheval”. Έργο μεικτής τεχνικής (δηλαδή κολάζ με λάδι, ακουαρέλα, γραφίτη, μελάνι, χρωμολιθογραφία και ύφασμα σε χαρτί) του Max Ernst που εκτίθεται στο μουσείο σύγχρονης τέχνης της Peggy Guggenheim.
Από τα πιο διάσημα σποτ για τους φιλότεχνους της Βενετίας, το μουσείο της Guggenheim στεγάζεται σε ένα παλάτσι του Μεγάλου Καναλιού (Venier dei Leoni), το οποίο αποτέλεσε και σπίτι της επί τριάντα χρόνια. Στο μουσείο εκτίθεται έργα που φέρουν ακόμη και το όνομά της, όπως το “Earrings for Peggy Guggenheim” (ca. 1938) του Alexander Calder.
Ακόμη πιο ιδιαίτερο είναι το Μουσείο Fortuny που στεγάζεται στο σπίτι-ατελιέ του σχεδιαστή Mariano Fortuny (1871-1949) και της συντρόφου του, Henriette Negrin (1877-1965). Ο Fortuny επηρεάστηκε βαθιά από τις ελληνικές ανασκαφές και τα ευρήματα των μεγάλων αρχαιολογικών χώρων της Ελλάδας. Ένα από τα διασημότερα φορέματά του είναι το Delphos που είναι εμπνευσμένο από τον Ηνίοχο των Δελφών και πλέον θεωρείται συλλεκτικό έργο τέχνης.
Οι Fortuny κατάφεραν να αφήσουν ανεξίτηλο το σημάδι τους στην ευρωπαϊκή μόδα του 20ού αι. Έφτιαχναν δικά τους υφάσματα, σχεδίαζαν κομμάτια υψηλής ραπτικής και διοργάνωναν θεατρικές επιδείξεις μόδας όπου τα μοντέλα καλούνταν να λειτουργήσουν περισσότερο ως performer, αναδεικνύοντας τα ρούχα μέσα από χορευτικές κινήσεις. Οι δυό τους αφομοίωσαν στη δουλειά τους τη Βενετία της ομορφιάς, της έμπνευσης, της εικαστικής αρμονίας, της εσωστρέφειας και των μυστικών (μνημειώδης θεωρείται η άρνησή τους να αποκαλύψουν τις τεχνικές επεξεργασίας των υφασμάτων τους). Το brand σήμερα ανήκει στην οικογένεια Riad. Θεωρείται ότι είναι η τελευταία ενεργή υφασματοποιία της Βενετίας.

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *